Τέλος εποχής για ιστορικό κινηματογράφο – Τι συνέβη

Οι εργασίες ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες, στη συμβολή της λεωφόρου Βουλιαγμένης με την Αγίου Δημητρίου, σηματοδοτώντας το οριστικό κλείσιμο ενός χώρου που για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη γειτονιά.

Από θερινό σινεμά σε χειμερινή αίθουσα

Η ιστορία του «Ατλαντίς» ξεκινά τη δεκαετία του 1950, όταν λειτούργησε αρχικά ως θερινός κινηματογράφος. Τη δεκαετία του 1960 μετατράπηκε και σε χειμερινή αίθουσα, φιλοξενώντας επί σειρά ετών γενιές κατοίκων που τον επέλεγαν για τη διασκέδασή τους.

Για τους ανθρώπους της περιοχής, ο κινηματογράφος δεν ήταν απλώς ένας χώρος προβολής ταινιών, αλλά ένα κομμάτι της καθημερινότητας και των αναμνήσεών τους.

«Νιώθω ότι χάθηκαν τα παιδικά μου χρόνια»

Η εικόνα της κατεδάφισης προκάλεσε έντονη συγκίνηση στους κατοίκους. Η Τζίνα, κάτοικος της περιοχής, μιλά για έναν κινηματογράφο που συνδέθηκε με τα παιδικά της χρόνια και με τις αναμνήσεις πολλών ανθρώπων.

Όπως περιγράφει, ο «Ατλαντίς» ήταν αρχικά μία αίθουσα, όπως συνέβαινε με πολλούς παλιούς κινηματογράφους, και προέβαλλε ταινίες πρώτης προβολής. Για την ίδια, αποτελούσε μια πραγματική «όαση» για την περιοχή.

Παράλληλα, θυμάται και άλλους παλιούς κινηματογράφους που υπήρχαν στην περιοχή, όπως το ABC, το Metropolitan, η Γαρδένια και η Νανά, εκφράζοντας την άποψη ότι η απώλεια τέτοιων χώρων οδηγεί σε υποβάθμιση της γειτονιάς.

Οι αναμνήσεις από τις προβολές

Η ίδια αναφέρεται και στο κλείσιμο του κινηματογράφου, το οποίο, όπως λέει, αρχικά δεν είχε καταλάβει γιατί συνέβη. Όπως πληροφορήθηκε από παλιό γείτονα, οι γονείς που είχαν τον κινηματογράφο έφυγαν από τη ζωή και ο γιος που ανέλαβε στη συνέχεια δεν κατάφερε να συνεχίσει τη λειτουργία του.

Ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις της έχει και η θερινή λειτουργία του «Ατλαντίς», καθώς η οροφή άνοιγε και ο χώρος μετατρεπόταν σε θερινό σινεμά.

«Έχω πάρα πολύ καλές αναμνήσεις γιατί πήγαινα μέχρι πρόσφατα», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ένας χώρος που προσέφερε κοινωνικότητα

Πέρα από την ψυχαγωγία, η Τζίνα στέκεται και στον κοινωνικό ρόλο που είχαν οι κινηματογράφοι της εποχής.

Όπως εξηγεί, η έξοδος στον κινηματογράφο έδινε στους ανθρώπους την ευκαιρία να συναντηθούν, να έρθουν σε επαφή και να συζητήσουν ακόμη και για την ταινία μετά το τέλος της προβολής.

Για την ίδια, η απώλεια τέτοιων χώρων σημαίνει και απώλεια μιας μορφής κοινωνικότητας που χαρακτήριζε τη ζωή της γειτονιάς.

«Ένα κτίριο που έχει γράψει ιστορία»

Στο σημείο της κατεδάφισης βρέθηκε και ο εργολάβος που έχει αναλάβει τις εργασίες, Κωνσταντίνος Ζερβός, ο οποίος επίσης είχε επισκεφθεί στο παρελθόν τον κινηματογράφο.

Ο ίδιος περιγράφει τον «Ατλαντίς» ως ένα κτίριο που για δεκαετίες επισκέφθηκαν χιλιάδες άνθρωποι και το οποίο «έχει γράψει ιστορία» επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Παράλληλα, παραδέχεται ότι η κατεδάφιση έχει και για τον ίδιο συναισθηματική διάσταση, καθώς είχε υπάρξει θαμώνας του κινηματογράφου την περίοδο που έμενε στην περιοχή.

Όπως σημειώνει, η διαδικασία δεν είναι εύκολη όταν πρόκειται για έναν χώρο στον οποίο έχεις βρεθεί και έχεις προσωπικές αναμνήσεις.

Τι θα γίνει στο οικόπεδο

Σύμφωνα με τον κ. Ζερβό, οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν και ο χώρος να καθαρίσει πλήρως μέσα σε περίπου τρεις εβδομάδες.

Στη συνέχεια, όπως αναφέρει, στο σημείο αναμένεται να κατασκευαστεί ένα σύγχρονο κτίριο, χωρίς ωστόσο να είναι ακόμη γνωστό τι ακριβώς θα στεγάσει.

Με την κατεδάφιση του «Ατλαντίς», κλείνει έτσι ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία των παλιών κινηματογράφων της Αθήνας, αφήνοντας πίσω του δεκαετίες αναμνήσεων για τους κατοίκους της περιοχής.