Εύβοια: Το πέτρινο σπίτι που έγινε τόπος πίστης και θαυμάτων

Ένα λιγότερο γνωστό αλλά ιδιαίτερης ιστορικής και πνευματικής αξίας σπίτι στην Εύβοια έρχεται στο φως, αποκαλύπτοντας μια άγνωστη πτυχή της ζωής του Αγίου Νεκταρίου. Πρόκειται για την οικία στην Κύμη όπου έζησε για σημαντικό χρονικό διάστημα ο Άγιος, αφήνοντας πίσω του ένα βαθύ αποτύπωμα πίστης και προσφοράς στην τοπική κοινωνία.

Το σπίτι, περιτριγυρισμένο από έναν επιβλητικό πέτρινο τοίχο, δεν προδίδει με την πρώτη ματιά τη σπουδαιότητα της ιστορίας που φιλοξενεί. Ωστόσο, η λιτή του μορφή και η παλαιωμένη σιδερένια εξώπορτα μαρτυρούν το πνεύμα απλότητας που χαρακτήριζε τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος απέρριπτε κάθε μορφή πολυτέλειας. Πάνω από την είσοδο, μάλιστα, είναι χαραγμένα λόγια που αποδίδονται στον ίδιο, σχετικά με τη στάση ζωής και την αποδέσμευση από τα υλικά αγαθά.

Η παρουσία του Αγίου Νεκταρίου στην Κύμη χρονολογείται από το 1891 έως το 1893, όταν διορίστηκε ιεροκήρυκας στην Εύβοια. Κατά τη διετή παραμονή του στην περιοχή, ανέπτυξε έντονο φιλανθρωπικό έργο, στηρίζοντας φτωχούς και ασθενείς, χωρίς ποτέ να επιδιώξει να ξεχωρίσει ή να προβληθεί. Οι κάτοικοι της Κύμης είχαν την ευλογία να ζήσουν κοντά σε έναν άνθρωπο που, όπως αποδείχθηκε αργότερα, θα αναγνωριζόταν ως ένας από τους σημαντικότερους Αγίους της Ορθοδοξίας.

Μετά την αποχώρησή του από την Εύβοια, ο Άγιος Νεκτάριος συνέχισε το πνευματικό και ποιμαντικό του έργο σε περιοχές όπως η Φωκίδα, η Φθιώτιδα και η Αθήνα, για να καταλήξει στην Αίγινα. Εκεί, το 1904, ίδρυσε τη γυναικεία Μονή της Αγίας Τριάδος, όπου και έζησε μετά την παραίτησή του από τη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή το 1908.

Παρά το πλούσιο πνευματικό του έργο και τα θαύματα που του αποδίδονται, ο Άγιος Νεκτάριος αντιμετώπισε συκοφαντίες και διώξεις από εκκλησιαστικούς και τοπικούς παράγοντες. Οι κατηγορίες, ωστόσο, κατέρρευσαν έπειτα από διαδοχικές έρευνες που δεν εντόπισαν κανένα μεμπτό στοιχείο εις βάρος του.

Ο Άγιος Νεκτάριος εκοιμήθη στις 8 Νοεμβρίου 1920 σε νοσοκομείο της Αθήνας, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 9 Νοεμβρίου, ενώ το «ευλογημένο σπίτι» της Κύμης στέκει πλέον ως σιωπηλός μάρτυρας της παρουσίας και της αγιότητάς του στην Εύβοια.