Ο επικεφαλής του δήμου περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια όσα εκτυλίχθηκαν μπροστά στα μάτια του κατά τη διάρκεια μιας τυχαίας επίσκεψής του στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, αποτυπώνοντας τη φροντίδα και τη στήριξη του αθλητή προς τη σύζυγό του στις δύσκολες στιγμές της υγείας της.

Στο κείμενο που δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο Νικήτας Τσαμπαλάκης ανέφερε: «Πριν από λίγους μήνες, βρέθηκα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμό για να επισκεφτώ έναν Πάτμιο συμπολίτη μας που νοσηλευόταν. Περιμένοντας το ασανσέρ στο ισόγειο, είδα μια γυναίκα μόνη σε ένα καροτσάκι. Πολύ αδύναμη, εξαντλημένη, με εκείνο το βλέμμα των ανθρώπων που παλεύουν σιωπηλά με τον πόνο. Και τότε συνέβη κάτι που χαράχτηκε μέσα μου.

Ένα μαύρο αυτοκίνητο σταμάτησε στην είσοδο του νοσοκομείου. Από μέσα κατέβηκε ο Τραϊανός Δέλλας. Ένας άνθρωπος που έζησε τη δόξα, τα γεμάτα γήπεδα, τις φωνές του κόσμου, τα φώτα της δημοσιότητας. Κι όμως… εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν τίποτα από όλα αυτά. Υπήρχε μόνο ένας άντρας που κοιτούσε τη γυναίκα του σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος του».

Η σκηνή στην έξοδο του νοσοκομείου και η συγκίνηση

Ο δήμαρχος Πάτμου συνέχισε την αφήγησή του, εστιάζοντας στην αντίδραση του Τραϊανού Δέλλα και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε την κατάσταση, προσφέροντας φυσική και ψυχική στήριξη στη σύντροφό του, η οποία αδυνατούσε να μετακινηθεί αυτόνομα λόγω των επιπτώσεων της θεραπευτικής της αγωγής.

Αναφερόμενος στη στιγμή της αποχώρησης του ζευγαριού από το νοσηλευτικό ίδρυμα, ο Νικήτας Τσαμπαλάκης συμπλήρωσε στην ανάρτησή του: «Πλησίασε αθόρυβα, την πήρε στα χέρια του με μια τρυφερότητα που δεν περιγράφεται και τη βοήθησε να μπει στο αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορούσε ούτε να σταθεί όρθια. Εκεί λύγισα. Γιατί κατάλαβα πως η αληθινή δύναμη ενός άντρα δεν είναι ούτε οι τίτλοι ούτε η δόξα. Είναι να αφήνεις πίσω σου τα φώτα και να μένεις δίπλα στον άνθρωπό σου όταν αρχίζουν τα σκοτάδια. Να γίνεσαι τα πόδια του όταν δεν μπορεί να περπατήσει. Η ανάσα του όταν λυγίζει. Το χέρι που δεν αφήνει ποτέ. Αυτό που είδα εκείνη τη μέρα δεν ήταν απλώς αγάπη. Ήταν όρκος ζωής».

Ολοκληρώνοντας τη δημόσια εξομολόγησή του, ο δήμαρχος εξέφρασε τον απόλυτο σεβασμό του προς το πρόσωπο του προπονητή, τονίζοντας τη σημασία της στάσης του μέχρι την ύστατη στιγμή.

«Σήμερα που η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, εκείνη η εικόνα ήρθε ξανά μπροστά μου και μου ράγισε την καρδιά. Τραϊανέ Δέλλα… Άντρες σαν κι εσένα είναι σπάνιοι. Γιατί όταν έσβησαν τα φώτα της ζωής, εσύ έμεινες εκεί. Μέχρι το τέλος. Και αυτό αξίζει περισσότερο από κάθε τρόπαιο, από κάθε χειροκρότημα, από κάθε δόξα. Σεβασμός. Από καρδιάς».