Το σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο της Αλίκης Βουγιουκλάκη πριν φύγει από τη ζωή

Σε μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις, η Αλίκη Βουγιουκλάκη προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση γύρω από το ζήτημα της υστεροφημίας της, αναφερόμενη στο πώς πιστεύει ότι θα κριθεί το έργο και η παρουσία της με το πέρασμα του χρόνου.

Η αναφορά στη μεταθανάτια αναγνώριση

Η ίδια σημείωνε πως είναι πιθανό, όταν δεν θα βρίσκεται πια στη ζωή, να ειπωθούν και να γραφτούν πολλά περισσότερα για εκείνη, και μάλιστα πιο ουσιαστικά από όσα έχουν ειπωθεί όσο ζούσε. Τόνιζε ότι αυτό δεν το έλεγε με πίκρα, αλλά με ρεαλισμό και αποδοχή.

Το ηχητικό ντοκουμέντο

Ο παραλληλισμός με τη Μέριλιν Μονρόε

Κάνοντας αναφορά στη Μέριλιν Μονρόε, υπογράμμισε πως και εκείνη γνώρισε έντονη μεταθανάτια συζήτηση, με εκδόσεις και σχόλια να πολλαπλασιάζονται μετά τον θάνατό της. Με αυτόν τον παραλληλισμό εξέφρασε την πεποίθηση ότι κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στη δική της περίπτωση.

Η θέση της για τον «μύθο»

Η Βουγιουκλάκη ξεκαθάριζε ότι ποτέ δεν προσπάθησε να κατασκευάσει έναν μύθο γύρω από την εικόνα της. Αντίθετα, θεωρούσε ότι ένας «στημένος» μύθος δεν μπορεί να σταθεί, καθώς τελικά καταρρέει, ενώ ο πραγματικός μύθος γεννιέται μέσα από την αλήθεια.

Η προσωπική της εσωτερική σύγκρουση

Σε άλλο σημείο της εξομολόγησης, αναφερόταν στη διττή της φύση, όπως την ένιωθε η ίδια: από τη μία η δημόσια εικόνα της μεγάλης σταρ και από την άλλη η προσωπική, πιο εσωτερική πλευρά της. Περιέγραφε ότι αυτή η διαρκής σύγκρουση την απασχολούσε έντονα σε όλη της την πορεία.

Η ζωή, το κοινό και η έννοια της αγάπης

Τέλος, μιλούσε για το γεγονός ότι η ζωή της ήταν γεμάτη ένταση και μεγάλα συναισθήματα, ενώ συχνά αναρωτιόταν αν είχε ζήσει και την πιο απλή, καθημερινή πλευρά της ζωής. Παράλληλα, αναφερόταν στη βαθιά σχέση της με το κοινό και έκλεινε με μια πιο τρυφερή σκέψη γύρω από την έννοια της αγάπης και τη σημασία της.