Κεδίκογλου για ΟΛΠ: «Μια παραχώρηση δεν κρίνεται από την ταμπέλα της, αλλά από το αποτέλεσμα»

Στην προσωπική του εμπειρία από τη συζήτηση στη Βουλή για την παραχώρηση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς αναφέρθηκε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σίμος Κεδίκογλου, αναδεικνύοντας τη διαφορετική προσέγγιση που, όπως σημείωσε, υπάρχει μεταξύ της ΝΔ και των κομμάτων της Αριστεράς σχετικά με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και τις συμβάσεις παραχώρησης.

Ο κ. Κεδίκογλου, ο οποίος είχε διατελέσει εισηγητής στο σχετικό νομοσχέδιο για την παραχώρηση του ΟΛΠ, θυμήθηκε την έντονη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση της περιόδου και τις αντιδράσεις της τότε αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, με χαρακτηριστικό το σύνθημα «ξεπουλάτε τον Πειραιά».

Όπως ανέφερε, η δική του θέση ήταν και παραμένει ότι «μια παραχώρηση δεν κρίνεται από την ταμπέλα της. Κρίνεται από το αποτέλεσμα».

Τα κριτήρια για μια παραχώρηση

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα βασικά κριτήρια για την αξιολόγηση μιας παραχώρησης είναι οι επενδύσεις που δεσμεύεται να πραγματοποιήσει ο παραχωρησιούχος και το κατά πόσο αυτές υλοποιούνται, αλλά και η εμπορική δραστηριότητα που δημιουργείται, οι υποδομές που κατασκευάζονται, η απασχόληση και το συνολικό οικονομικό αποτέλεσμα.

«Ο Πειραιάς δίνει σήμερα συγκεκριμένα δεδομένα»

Αναφερόμενος στην πορεία του λιμανιού του Πειραιά, ο βουλευτής της ΝΔ υποστήριξε ότι η εξέλιξή του προσφέρει, σήμερα, συγκεκριμένα στοιχεία προς αξιολόγηση.

Όπως σημείωσε, έχουν πραγματοποιηθεί μεγάλες επενδύσεις, έχουν αναπτυχθεί νέες υποδομές και δραστηριότητες και το λιμάνι έχει ενισχύσει τη θέση του ως σημαντικός διαμετακομιστικός και πολυλειτουργικός κόμβος της Μεσογείου.

Το βασικό συμπέρασμα που έθεσε είναι ότι η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ούτε ως κάτι εκ προοιμίου αρνητικό ούτε ως πανάκεια.

«Χρειάζονται σαφείς συμβατικές υποχρεώσεις, χρειάζεται δημόσιος έλεγχος, χρειάζονται επενδύσεις και, πάνω απ’ όλα, χρειάζεται μετρήσιμο αποτέλεσμα», τόνισε ο κ. Κεδίκογλου.

Με αυτό το σκεπτικό, ο βουλευτής της ΝΔ υποστήριξε ότι η συζήτηση για τις παραχωρήσεις δεν πρέπει να περιορίζεται στην ιδεολογική αντιπαράθεση γύρω από τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό χαρακτήρα μιας δραστηριότητας, αλλά να εστιάζει στα συγκεκριμένα αποτελέσματα, στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται και στον τρόπο με τον οποίο διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον.