Εύβοια: Βράβευσαν έναν άξιο επιστήμονα- Λόγια συγκίνησης

Στη βράβευση ενός νέου και άξιου επιστήμονα προχώρησε το Κέντρο Γνώσης και ο Παναγιώτης Παπαφράγκας.

Ο Δημήτρης Πάφρας με λόγια συγκίνησης αναφέρει:

Υπάρχουν κάποιες ημέρες που δεν ξεχωρίζουν για όσα φαίνονται, αλλά για όσα νιώθονται. Σήμερα ήταν μια τέτοια ημέρα.
Μια στιγμή που σε κάνει να σταματάς για λίγο, να κοιτάς πίσω και να συνειδητοποιείς πόσο δρόμο έχεις διανύσει. Όχι έναν δρόμο στρωμένο με βεβαιότητες, αλλά μια πορεία γεμάτη ερωτήματα, αμφιβολίες, προσπάθεια και μικρές, σιωπηλές νίκες που χτίστηκαν με τον χρόνο.
Γιατί τίποτα δεν ξεκινά τέλεια. Και ίσως αυτό είναι το πιο όμορφο κομμάτι της διαδρομής.
Ξεκινάς χωρίς να είσαι σίγουρος. Με φόβους, με ανασφάλειες, με στιγμές που αναρωτιέσαι αν μπορείς. Και κάπου εκεί, μέσα σε όλο αυτό, αρχίζεις να ανακαλύπτεις. Να καταλαβαίνεις. Και τελικά… να αγαπάς.
Και όταν αγαπήσεις αυτό που κάνεις, κάτι αλλάζει μέσα σου. Δεν είναι πια υποχρέωση. Γίνεται ανάγκη. Γίνεται δύναμη. Γίνεται λόγος να συνεχίζεις, ακόμα κι όταν κουράζεσαι.
Γιατί στην πραγματικότητα, αυτό που μας πάει μπροστά δεν είναι μόνο οι στόχοι. Είναι οι άνθρωποι. Είναι το περιβάλλον. Είναι εκείνη η αόρατη στήριξη που σε κρατά όρθιο όταν νιώθεις πως λυγίζεις.
Να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Να πιστεύουμε ο ένας στον άλλον. Να δημιουργούμε χώρους όπου η προσπάθεια αναγνωρίζεται και η εξέλιξη ενθαρρύνεται.

Γιατί μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον γεννιούνται τα πιο ουσιαστικά πράγματα όπως η επιμονή, η πίστη, η αγάπη για αυτό που κάνεις.
Και τότε οι στόχοι παύουν να είναι απλώς προορισμοί. Γίνονται τρόπος ζωής.

Σήμερα ένιωσα βαθιά ευγνωμοσύνη. Όχι μόνο για τη στιγμή, αλλά για όλα όσα προηγήθηκαν για να υπάρξει αυτή η στιγμή. Ευχαριστώ θερμά το Κέντρο Γνώσης και τον κύριο Παναγιώτης Παπαφράγκας για την τιμητική αυτή βράβευση και για τη στήριξη σε μια τόσο σημαντική περίοδο της ζωής μου.

Η τιμή αυτή έχει για μένα ξεχωριστή αξία, γιατί συνδέεται με μια πολύ σημαντική περίοδο της ζωής μου, τα χρόνια που υπήρξα μαθητής, χρόνια απαιτητικά, γεμάτα προσπάθεια, άγχος, όνειρα και μεγάλους στόχους.

Κρατώ αυτή τη στιγμή με συγκίνηση και προχωρώ.
Με περισσότερη πίστη. Με περισσότερη αγάπη. Με περισσότερη θέληση να γίνω καλύτερος.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το πιο σημαντικό δεν είναι πού φτάνεις. Είναι ποιος γίνεσαι στη διαδρομή.

Και η διαδρομή συνεχίζεται.